Leefbaarheid

Oog in oog met prachtige bomen Op Den Alerdinck

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Het ruikt naar fris groen hier in het bos. Het heeft pas nog geregend. Maar we hebben ons daar door niet laten afremmen. Met Diny Heidenrijk op pad gaan is bij ieder weertype mooi. Diny heeft altijd haar camera bij zich en dan zie je als vanzelf veel meer om je heen.

Door Diny Heidenrijk

De zon komt gefilterd tussen de bladeren door en werpt strepen over het pad. Ik zie insecten dansen in het zonlicht. Als lange krultongen schieten de uitlopende hoge varens de lucht in. De bodem veert licht onder mijn voeten.

Ik ben aan de wandel op het prachtige landgoed havezate Den Alerdinck. Het kasteel dat er staat werd gebouwd rond 1650 en is dus een historische buitenplaats waar je tegenwoordig terecht kunt voor allerlei feesten en andere activiteiten. Ik kom er voor het mooie park en het bos er omheen.

Moet je zien het krioelt hier van het uitgebloeide daslook, dit lage  kruidige stinsenplantje met witte stervormige bloemetjes vormt een heel groen tapijt onder de bomen. Look, de naam zegt het eigenlijk al, het ruikt naar uien. Vroeger werd de plant gebruikt tegen darmproblemen, wormen en aderverkalking. En kijk hier liggen eikels die aan het uitlopen zijn, een worteltje aan de onderkant en uit een barst in de harde schil heeft zich een steeltje gewurmd met een knop waaruit de eerste blaadjes komen. Een piepklein eikje in de maak…tenminste wanneer er geen bosmuis mee aan de haal gaat of een gaai.

Ik steek een weg over en kom bij een stukje aangelegde natuur dat al erg oud is: een soort van berceau, een loofgang. Langs beide zijden van het pad staan bomen die zich boven mijn hoofd met elkaar vervlochten hebben. Ik loop door een groene tunnel en bewonder de gedraaide stammen.  Vroeger hielden de rijke dames die op zo’n havezate woonden hun velletje zo blank mogelijk en om niet in de zon te komen liet men een loofgang groeien. Zo konden ze toch buiten wandelen en zich onderscheiden van de werkende mensen die door het werk buiten op het land een getinte huidskleur hadden.  Tja, ’t is maar net wat de mode is….

In de schaduw van de bomen ligt een poel verderop in het bos. Er kwaken kikkers die echter meteen kopje ondergaan als ik er naar toe loop. Libellen vliegen van de ene naar de andere plant. Als je dat een poosje bekijkt zie je dat ze een vaste route afleggen en loeren op insecten. De poel is groenig en de plek doet wat geheimzinnig aan en het is heel stil…

Sprookjesachtig mooi.