Leefbaarheid

Met open oog naar een selfie van de natuur kijken

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Diny Heidenrijk is tijdens haar tochten door Salland al een beetje aan het nazomeren. En omdat ze altijd haar fototoestel bij zich heeft ziet ze vanzelf veel meer om haar heen. Daar maken we mooi gebruik van door eens per week mee op pad te gaan.

“Kijk daar naast het pad staan aardappelbovisten, dikke wittige bolletjes die wel zo groot kunnen worden als een honingmeloen. Wanneer je er per ongeluk op trapt laten ze hun zaadjes los in een wolk van stuifmeel. Vandaag ben ik weer eens op pad om een rondje Regge te maken, zo tussen Hankate (bij Lemele) en Hellendoorn. Het riviertje stroomt al kronkelend dan weer door een weidelandschap dan weer door een bosgebied. In het bos heeft de rivier zich een weg geschuurd door de zanderige ondergrond zodat de oevers hoge kanten hebben.

Varens hangen over het rustig kabbelende water. Ik zie kleine visjes wegschieten en bedenk dat dit een ideale plek is voor ijsvogeltjes: een wand waarin een holennest kan worden gebouwd en een visvijver naast de deur. Jammer genoeg laat deze opvallende vogel zich vandaag niet  zien. Hier en daar dwarrelt een gelend blad van de bomen. De droogte heeft er ook hier voor gezorgd dat deze eerste herfstverschijnselen zich al openbaren.

Een eindje verder in een bochtig stukje van de Regge  valt mijn oog op het water waarin kringen te zien zijn, veroorzaakt door de vallende blaadjes waar het water omheen draait. De kleine golfjes van het bewegende water  schetsen de vertekende lange vormen van boomstammen en de meer rondere van het gebladerte. Een abstract schilderij is het eerste dat bij me opkomt.  Gemaakt van een palet met wit, groen, geel en bruine kleuren. Het lijkt alsof de natuur een impressie van zichzelf heeft geschilderd. Ik ga erbij zitten en volg de weg van een blaadje dat aan komt drijven. Het schilderij verandert telkens. Omdat het water zachtjes stroomt komen er steeds nieuwe blaadjes voorlangs gedreven dus elke foto die ik maak ziet er net weer even anders uit. Een tableau vivant zogezegd. Of in fotografentaal: een selfie van de natuur. Nazomeren in het begin van de herfst… heerlijk.