Biodiversiteit Leefbaarheid

Met open oog: mooie meikever, mooie herinnering

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Als Diny Heidenrijk een meikever tegenkomt moet ze er altijd even een foto van maken. Het zijn mooie diertjes vind ze, ze leven niet eens zo lang boven de grond, maar vooral: ze doen haar aan een mooi verhaal denken.

Diny Heidenrijk: “Tijdens mijn baan als kleuterjuf genoot ik er van hoe jonge kinderen nog onbevangen de wereld om zich heen verkenden en open stonden voor wat er op hun pad kwam. De kreet : “Juf juf…”, was voor mij, zeker bij het buitenspel, altijd een verrassing wat erop zou volgen. Dat jonge volkje deed mij geregeld versteld staan en liet ook mij de wereld met verwachtingsvolle ogen bekijken.

Op een dag in de lente stond een clubje kinderen opgewonden bij elkaar in een hoek van het speelterrein. Toen ik er naar toe liep zag ik een jongen driftig staan stampen op het gras. De groep erom heen sprong en trappelde mee en begon te joelen…. Wat gebeurde daar nou?

“Juf, er kwam een heeeeel eng beest uit het zand maar Marc heeft hem gelukkig dood gemaakt”, antwoordde een meisje op mijn vraag wat er was. Toen ik zag wat er onder de schoen van Marc lag moest ik even zuchten: een vertrapte meikever….

Een meikever begint zijn leven onder de grond als een larve, een engerling of emelt genaamd. Daar zit hij drie tot vier jaar en vreet aan de wortels van grassen en gewassen. Hij kan dus grote schade aanrichten aan bijvoorbeeld grasvelden, sportvelden en moestuinen en veel mensen zijn daar dan niet blij mee. Als hij bijna volwassen is verpopt de larve zich, om als meikever in de daarop volgende lente boven de grond te verschijnen. Nu eet hij bladeren met voorkeur voor eiken, beuken en haagbeuken. Na een week of twee gaan ze ‘s avonds en ’s nachts vliegen om zich voort te planten en legt het vrouwtje eieren in de grond. Daarna sterven de kevers en is de cyclus rond.

Ikzelf vind het prachtige kevers met hun grote voelsprieten, de antennes waarmee mannetjes de vrouwtjes opsporen.

Na het voorval op het speelveld heb ik toentertijd samen met de kinderen een filmpje bekeken over het leven van de meikever in de hoop dat zij niet zomaar meteen een ‘eng’ beestje doodmaken als ze er een tegenkomen…