Leefbaarheid

Met open oog genieten van de rust op het land

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

“Brr het is koud en guur, echt december winterweer. En die oostenwind maakt het er niet beter op. Blij dat ik in de auto zit,” zegt Diny Heidenrijk. Als ze Salland intrekt heeft ze altijd haar fototoestel bij zich, waardoor je vanzelf beter om je heen kijkt.

Door Diny Heidenrijk

“De bomen zijn hun bladerpruik kwijt en geen vogel kan zich daar nu verstoppen. Kijk daar zit een buizerd. Even later bespied ik door de verrekijker een valkje dat biddend in de lucht hangt op zoek naar een prooi. Op de kale akkers hippen meeuwen en kraaien tussen de stoppels van het gemaaide mais. De weidevogels zijn vertrokken naar het zuiden. Maar we hebben er weer andere soorten voor teruggekregen uit het noorden, zoals de kepen die dol zijn op beukennootjes.

In de winter bivakkeren hier ook koperwieken en kramsvogels. Bessen, daar komen zij op af. En in de kale struiken zijn die kleurrijke bessen makkelijk te vinden.  Vooral die knalrode van de Gelderse roos vallen al van ver op. Ik zie ook oranje lijsterbessen, de blauwzwarte sleedoornbessen, trossen zwarte vlierbessen, krenten en de kleine rode van de meidoorn. Een heus keuze menu dus.

Rust op het land, de meeste werkzaamheden zijn gedaan. Hier in het Lierderbroek hebben de boeren hun vee in de warme stal staan. Ik zie nog wel schapen lopen die nu in hun dikke winterjassen goed beschermd zijn tegen de kou. Ach, daar staat een pony zo helemaal in z’n eentje. Zou hij het ook niet koud hebben? Waarschijnlijk niet, hij kan er vast wel tegen met zijn dikke borstelige vacht. Hij staat er al kauwend een portie hooi weg te werken en laat me rustig dichterbij komen en fotograferen. Hij past met z’n kleuren precies in dit winters decor. En daar rent een haas zigzaggend door het veld.

In de lucht boven me vliegen koppels ganzen over. Ze komen van de IJssel waar ze ‘s nachts veilig dobberend op het water slapen. Overdag trekken ze de velden in om te foerageren.

En daar langs de wetering staat Japie te vissen, zo noemen wij thuis de blauwe reiger. De merel heeft als bijnaam Kareltje gekregen.  En als we een kbvtje zien vliegen is dat een ‘klein bruin vogeltje’ wat wil zeggen dat we de naam niet weten…

Rust op het land maar toch zie je van alles mits je er op let…”

 

Voeg reactie toe

Klik hier om een reactie achter te laten