Biodiversiteit Gezondheid

Met open oog: Winterwonderland

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Vorige weer verraste Diny Heidenrijk ons met een besneeuwd Twieg bij Wijhe. Die foto was al een week voordat het sneeuwde aangeleverd, maar de weergoden bedienden Diny op haar wenken: sneeuw op de dag van publicatie. “Ik probeer het gewoon nog een keer”, schreef Diny toen ze bijgaand artikel met foto aanleverde.

Of het vandaag nu ijs-rijp is of niet, zo’n prachtig plaatje moet je toch komend weekend doen besluiten naar buiten te gaan. Er op uit. Genieten van het mooie Salland? Met open oog voor de natuur.

Aan het woord Diny Heidenrijk:

De winter kent lange grauwe en donkere dagen. Dan kom je soms met moeite je warme bed uit. Maar het kan gebeuren dat je op een morgen opstaat, naar buiten kijkt en je waant je in een sprookjesland. Het lijkt of er ’s nachts iemand met een grote bus poedersuiker heeft lopen rondstrooien: alles is wit. Dan weet je niet hoe gauw je er op uit moet om een rondje te gaan maken in de bekende omgeving die er nu totaal anders uitziet. Wauw wat een cadeautje van koning winter!

Het maakt eigenlijk niet uit waar je heen gaat want het is nu overal mooi. Ik rijd Raalte uit en ga richting Elshof, daar de wetering over en verder binnendoor naar Wijhe. Een groot deel van de smalle weg bestaat nog uit oude klinkertjes en voorzichtig hobbelend in verband met de gladheid  ga ik verder. Regelmatig parkeer ik even langs de kant van de weg om een foto te nemen.  Elk takje van een boom staat afgetekend tegen een helder blauwe lucht. Lijnen in het landschap vallen op: een rij knotwilgen, de witte strepen van het gaas om de weilanden, de sporen van een tractor door het land. De sloten slingeren als donkere linten tussen witte oevers. Een groepje paarden staat met dampende adem  in een hoek bij elkaar; kijken zij nu ook met andere ogen om zich heen?

Als ik uitstap knispert het gras onder mijn voeten. Elk sprietje is wit afgetekend en staat fier stijf overeind. Heerlijk die tintelfrisse lucht . Er vliegt een blauwe reiger op en het gakkende geluid boven me verraadt dat er ganzen overkomen. De zon klimt langzaam hoger en hoger  en die gaat ervoor zorgen dat het snel gedaan is met dat witte poederlaagje. Om me heen begint het gedruppel van de smeltende rijp. De bomen worden weer donkerder, de weilanden weer groener en mijn voeten nat.

Tijd om naar huis te gaan voor een warm bakje koffie. Wat was het mooi…