Biodiversiteit Gezondheid Leefbaarheid

Met open oog: wie het eerst de kievit ziet

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Als Diny Heidenrijk de Sallandse natuur intrekt, neemt ze ook altijd haar fototoestel mee. Want alleen al dat toestel bij je hebben, maakt je alert op de dingen om je heen: of je iets ziet dat de moeite van een plaatje waard is. Eens in de week neemt Diny ons ook mee op pad. Deze week naar het Lierderbroek.

“In het voorjaar rijden we regelmatig een rondje door het Lierderbroek, een mooi stukje natuur in het buitengebied bij Lierderholthuis. De lokale boeren werken mee aan weidevogelbeheer: late maaitijd, kruidenrijke wat oneffen graslanden, niet van die gladde groene biljartlakens. Natuurlijk gaan de verrekijker en de camera met telelens mee.

Vanuit de auto (dan verstoor je de dieren niet) bespied ik de hier voorkomende vogels. Het is een sport wie het eerst een kievit ziet na de winter, mijn man of ik. Als het zover is word ik helemaal blij want het lenteseizoen is dan voor mijn gevoel echt  in aantocht.

Ik geniet als ik kieviten parmantig zie stappen, kuif op de kop en in een prachtig gekleurd verenpak. Ze duikelen in de lucht tijdens de balts, mannetjes proberen hiermee een vrouwtje  te imponeren. Kieviten roepen hun eigen naam, zoiets als: ‘kjoewiet’…

Hun nest is een ondiep kuiltje met wat strootjes in de aarde of het gras. Ze zijn een meester in het maken van allerlei schijnbewegingen om zo de plek van hun nest verborgen te houden of  te verdedigen . Het is grappig om te zien hoe ze telkens een eindje lopen, stilstaan en pikken; allerlei insecten, larven, slakjes, spinnen en regenwormen staan op het menu.

Hier, in de weilanden kun je ook de wulp spotten, een weidevogel op hoge poten met een lange wat naar beneden gebogen snavel. Helaas zijn er daar maar een paar van. Daarnaast broeden er ook grutto’s. Op de draden van de elektriciteitsmast die over de Gravenweg lopen zit soms een hele rij zwaluwen en deze draden zijn tevens een uitkijkpost voor de torenvalkjes.

Twee jaar geleden vloog er zelfs een aantal dagen een velduil rond. Het bijzondere van deze uil is dat hij overdag foerageert. Dus dat was een geweldige kans om daar foto’s van te maken!  Dat noem ik een cadeautje van de natuur, puur geluk hebben! Je dag kan dan niet meer stuk.”