Biodiversiteit Leefbaarheid

Met open oog: naar een krekel kijken

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Loop je door de natuur dan loop je eigenlijk nooit alleen. Bijna ongemerkt  vergezellen  allerlei dieren je van groot tot klein. Maar dan moet je dat wel zien. Diny Heidenrijk lost dat op door een camera mee te nemen. Want echt, dan kijk  je beter om je heen. Wij wandelen iedere week een keer mee.

Diny Heidenrijk: “Je hoort en ziet wel vogels, koeien, schapen, bijen en hommels. Vlinders zie je fladderen, kikkers hoor je kwaken. Maar er is ook een geluid dat we tsjirpen noemen en je moet wel heel goed speuren waar dat vandaan komt en zien wie dat maakt: de krekel.

Er zijn heel veel soorten krekels en dan zijn er ook nog sprinkhanen. Er zijn kleine verschillen in uiterlijk maar zo’n kenner ben ik nou ook weer niet. Alleen een sprinkhaan maakt het geluid door zijn poten tegen elkaar te wrijven en de krekel doet dat met zijn vleugels. Ik heb dat krekelgedrag echter nog nooit kunnen observeren. Dan zijn er bruine en groene soorten en vooral die laatste zijn echt moeilijk in het oog te krijgen in het groene gras, laat staan voor de lens. Of ze hoppen net weg als ik de ontspanknop in druk of ze draaien dusdanig dat ze net achter het blad of de steel zitten!

Kiekeboe… we draaien dan rondjes om elkaar heen en een toevallige voorbijganger zou zich waarschijnlijk  afvragen wat dat mens daar toch aan het doen is…. Het beste is gewoon ergens in het hoge gras te gaan zitten en met zo min mogelijk beweging om je heen speuren met de camera in aanslag. Je kunt er zo uren mee zoet brengen.

Als je zo bezig bent zie je nog veel meer kleine insecten, allerlei vliegende en kruipende kevertjes, lieveheersbeestjes, verschillende soorten vlinders, bijen, hommels en vliegen. De eendagsvlieg is bv. ook een heel bijzondere verschijning. Jammer dat ze maar zo kort leeft. Door de macrolens lijken die ukkies later van dichtbij op de computer soms ware monsters! Heel bijzonder.

Echte monsters trouwens zitten daar ook in het gras: teken!! Na zo’n ‘kriebelbeestjes’ fotosafari  ga ik ‘s avonds letterlijk met de billen bloot om er zeker van te zijn dat er niet ergens een teek is meegelift. De natuur zit vol verrassingen maar ik zit niet te wachten op de ziekte van Lyme !”