Biodiversiteit

Met open oog het Raalterwoold in

Foto: Diny Heidenrijk (bronvermelding verplicht bij overname)

Aan de Hogebroeksweg in Raalte staat een (inmiddels bijna uitgebloeide) wildbloemen-akker dat de aandacht trekt. Ook die van Diny Heidenrijk. Zij neemt haar fotocamera altijd mee als ze op pad gaat en ziet daarom veel mer om haar heen. Iedere week gaan we een keer met haar mee op pad.

“Op het hek is een bord geplaatst en de tekst maakt nieuwsgierig: een wisselende bloemenpracht, kans op orchideeën, een steenuiltje die in een knotwilg zou zitten, een kapschuur die we onderweg tegen zullen komen waar een kerkuil in broedt. En in het bos is al eens een ransuil gesignaleerd… nou dat lijkt veelbelovend.

Wandelen langs onbekende plekjes in de naaste omgeving, dat kan dus in Salland blijkt nu maar weer. Zo fietsen wij geregeld langs dit hek aan de Hogebroeksweg. Achter dat hek ligt een natuurgebiedje, het Raalterwoold. In de lente staat het veld daar eerst vol met paardenbloemen. Later verschijnen de boterbloemen, koekoeksbloemen, verschillende bloeiende grassoorten en rode zuring. Op de pinksterbloemen komt het oranje tipje, een vlinder af. Tja dan maakte ik daar natuurlijk foto’s van en fietsten we daarna weer verder. Tot nu toe…

Vandaag, hoogzomer, staat het veld opnieuw vol nu met gele bloemen, klaprozen en korenbloemen. Na het foto’s maken nemen we dit keer de  tijd om dat bord eens goed te lezen. We besluiten te gaan wandelen en lopen door dat hek het voor ons nog onbekende gebied in.

Langs de rand van het veld is een pad gemaaid dat tussen de hoog opgeschoten bloemen door loopt. Zoemende bijen, fladderende vlinders rondom ons, hoppende krekels en fluitende vogels. Ergens komt het geluid van een timmerende specht vandaan. We lopen langs de rij oude knotwilgen en kijken of we misschien dat steenuiltje hier kunnen ontdekken, helaas. Verder op gaat het pad door een bosje van jongere wilgenbomen en struiken, dan weer langs wat weilanden met grazende koeien. Wat een rust! Over een bruggetje steken we een brede sloot over waar de rietsigaren (lampenpoetsers) donkerbruin en fier rechtop staan te pronken naast de paars/roze kattenstaarten. Even stilstaan en kijken naar de verschillende libellen en zonnebadende kikkers. Verder op leidt het pad door een bos. Na enige tijd komen we terug op de Hogebroeksweg bij onze fietsen. Wat een afwisselend landschap en ook al hebben we dit keer geen enkele soort uil gezien toch is het zeker de moeite waard! Hier komen we vast nog terug!”